Canlı
TV8'de şu an

Bu yarışmacının performansını beğendiniz mi?
'Her Zaman Kafamın Dikine Gidiyorum!'

"Her Zaman Kafamın Dikine Gidiyorum!"

İşte Nil Karaibrahimgil ve hakkında bilinmeyenler...

07.08.2012 12:52

Onu sizlere uzun uzun anlatmaya gerek yok. Nil kendini hiç saklamadı. Yıllarca şarkıları, klipleri, yazıları ve reklam filmleriyle hayatımızın bir parçası oldu. Biz yine de onu yeterince iyi tanımadığımızı, daha doğrusu epeydir bilgilerimizi güncellediğimizi fark ettik. Altı yıl önce ELLE‘ye kapak olan Nil Karaibrahimgil’le buluşma zamanımızın geldiğini biliyorduk.ELLE: Nil bir ortaya çıkıyor,bir kayboluyor. Kaybolunca neler yapıyor?NİL KARAİBRAHİMGİL: Kaybolunca aramaya başlıyor. Ne arıyor? O da bilmiyor. Ama bulduğunu sandığı şeyi şarkı yapıyor ya da yazıyor. 24 saat bir gözlem kulesinde gibi yaşıyorum ben. Tatile de gitsem, ağaçlara, denizin dibine, insanların gözünün içine büyük bir merakla bakıyorum. Her şeyde bir anlam, bir tekrar arıyorum. Kelebek yakalamak için bir ağ vardır ya, duyguları yakalamaya çalışıyorum ben de. Tanımadığım, yüce bir patronun emrine amadeyim. O bana şarkı dikte ettiği zaman oturup hissetiğimi hiç bozmadan kaydediyorum. Bir tuhaf işte-güçteyim. Onun dışında tabi ki fazlasıyla normalim. Benim de gidip sıkıldığım filmler, bitirmediğim kitaplar, düzeltmek için çekiştirip duyduğum huylarım ve yanlarında ilginç olmak zorunda olmadığım arkadaşlarım var.ELLE:Hayatınızı dönemlere bölseniz ,en önemli noktaları hangileri?N.K : Berin’le Suavi’nin ellerine doğmak, kardeşim Onur’un çıkagelmesi, küçükken bir gün ana okulundan içeri girdiğimde hep bir ağızdan "Aaa Nil’e bakın ne giymiş!" denmesi,dört duvarı aslında müzik kutusu olan bir evde büyümek;Boğaziçi'nde istediğim bölüme yatay geçiş yapabilmem (öz güven patlaması!) Serdar’la karşılaşmak,"Özgür kız" olup tanınmak, Sony’yle anlaşma imzalayıp albümler yapmaya başlamak…ELLE: Hepimiz sizin sürekli yeni fikirler ürettiğinizi, çok kolay şarkılar yazdığınızı sanıyoruz; öyle mi gerçekten?N.K : Şarkılar bana faks gibi geliyor. Kendimi bir faks makinesi gibi görüyorum. Bazen bilinmeyen bir kaynaktan gelen bir hisle gitarımı elime alıp ilk kez duyduğum bir şarkıyı, sözü ve bestesiyle söylemeye başlıyorum. Bu ilk başta bana da, yakınlarıma da korkutucu geliyordu. Artık bunun bir hediye olduğunu düşünerek teşekkür ediyorum. Ne yazacağımı önceden bilmiyorum. Söyledikten sonra şarkıyı duyup "Amma matrak şeymiş" deyip gülmeye başlıyorum ya da hüzünleniyorum. Belli ki benim ruhuma uygun olan şarkıları, bana gönderen şakacı birileri var. Yoksa ben bu frekansları yakalayamazdım. Şimdi buradan kendimi mistik payetlerle süslediğim sonucu çıkmasın. Bestelerin çok azı gerçekten iyi oluyor. Ya da bana öyle geliyor diyelim.ELLE: Peki iki yaratıcı insan aynı evde nasıl oluyor? Daha mı şenlikli, daha mı zor?N.K: Zor demeyelim de, denklik var. Şenlik insanın içinde varsa, yanındaki de oynar zaten!ELLE: Madem öyle, evde "patron" kim?N.K: Herkes kendinin patronu.ELLE: Evli olmak sizi "evcilleştirdi" mi? Ya da değiştirdi mi? Ne olur "her şey aynı" demeyin, gerçekten merak ediyoruz.N.K: Ha-ha-ha... "N' olur her şey aynı demeyin" çok komikmiş. Peki demeyeyim. Her şey aynı değil. Hiç bir zaman her şey aynı olamaz. Hem biz, hem hayat, hem de seçimlerimiz bizi değiştirip duruyor. 30 yaş sonrası, kulaklarımdaki gençlik yıllarıma ait rahatsız edici tiz frekanslar kesildi. Evlilikle birlikte hayatımda ilk kez, doğduğum ev dışında kök salmaya başladım. Toprağa bastım ayağımı. Su vermeye başladım ayaklarımıza. Birisiyle büyüdüğümü çoğaldığımı gördüm. Eskiden hep tek ayağım kapıdaydı benim.ELLE: Anladık, tamamlandınız. O zaman şöyle soruyoruz: Evli olmak, evlilik sizin tahmin ettiğiniz gibi mi çıktı?N.K: Ben evliliği, uzaktan, daha klostrofobik zannediyordum. Hiç öyle değilmiş.ELLE:İlişkilerde sizce "altın kural" nedir? Formülü bulduysanız bizimle de paylaşın lütfen.NK: Kuralı yok, kalbinden bile büyük sevdiğin her şey senin.ELLE:Eşinizin "Bu olmaz /tutmaz" dediği bir şeyi yine de yapar mısınız? Ve böyle bir şey yaşandıysa, kim haklı çıkıyor?N.K: Ben her zaman kafamın dikine gidiyorum! Bu huyum, Serdar gibi, çoğu kimsenin "Bu maya tutar mı, tutmaz mı?" diye sorduğu biriyle beraber olunca da değişmedi. Etrafımda güvendiğim birkaç insana fikir sorarım. Şarkılar yollar, "İyi mi bu?" ya da meşhur "Bu hali mi, şu hali mi?" sorularından sorarım. Cevapları alırım ama hep kendimi dinlerim. Eğer hayallerimi bencilce ve fütursuzca gerçekleştirmeye çalışmayacaksam niye müzikle uğraşayım ki! Müzikle sadece aşk yaşanır. Ortalamacılar sorup ortalama almaya çabalar, ben yapar, sonucunu görür, kanıtlarına da düşerim. Boyunun ölçüsünü almayı isteyecek kadar çok seveceksin bu işte. Söylemesi kolay tabii. Yine de ben eğer "tutturamazsam" panik olmam çünkü kök’ ü bende, bu olmazsa, yenisini büyütürüm. Kendi beğendiğim şeyle, size dokunabilene kadar tekrarlayabilirim bunu. Hayata haklı - haksız penceresinden bakmıyorum. Hayaller mi, korkular mı penceresinden bakıyorum. Böylesi daha sürükleyici oluyor.ELLE: Müzik, giyim kuşam konusunda çok şey bildiğinizi biliyoruz. Hiç kendinizi tecrübesiz hissettiğiniz bir alan ya da konu var mı?N.K: Kendimi tecrübeli hissetiğim hiçbir alan yok ki! Müziği bile her gün yeniden öğreniyorum. Jingle benim jimnastik salonum. Jingle’lar sayesinde diskodan tangoya, cazdan arabeske her gün yeni laf ebelikleri peşinde koşuyorum.ELLE: Hayranlarınızın sizi neden sevdiklerini biliyoruz. Peki arkadaşlarınız sizce en çok neden seviyor?N.K: Bilmem, onlara sormak lazım. Ben etrafımdakileri mutlu etmeden, güldürmeden mutlu olamayan bir tipim. Güldüremediğim ve esprisine gülemediğim biriyle ilişki kuramıyorum. Kendini çok ciddiye alanlara bol arkadaşsallık veririm. Onlar senden etkilenmeyen yegane hazinelerdir. Geçenlerde çok eski bir arkadaşım, "İstanbul’dayım" şarkısı güzel olmuş dedi. Albümleri çıkardığımdan beri ilk defa bir şarkımla ilgili yorum yaptığını duydum.ELLE: Doğru, bunca zamandır varsınız… Zaman sizin için işlemiyor mu? Hep aynı Nil’siniz, bu nasıl oluyor? Biz bir fark göremiyoruz.N.K: Tabii ki zaman benim tepem de de tik-tak’lıyor ve kendimde değişiklikler görüyorum. Ama ben oyunu zamanın kurallarına göre oynamıyorum. Dışarıdan bakan birinin "Çocuk mu bu?" diyeceği şekilde davranmaktan,giyinmekten ve aptallaşmaktan çekinmem. Ruhun yaşından küçükse,bedenin de bu duruma uyuyor. Kendimi hiçbir zaman olgun bir kadın gibi göremiyorum. Bu benim zihinsel bir problemim. Topuklu ayakkabı giydiğimde bile, annemin gardırobundan bir şey aşırmış gibi hissediyorum.ELLE: Madem gardırop dediniz… Sahnedeki, kliplerdeki o sıra dışı ilginç kıyafetler günlük gardırobunuzdan bir parçası mı? Siz hiç Jean veya düz bir elbise giymez misiniz?N.K: Giyerim tabii. Ama üzerimde renkli şeyler olursa daha mutlu oluyorum. Bir yandan da, şarkılarım gibi giyinmek istiyorum. Sahnede neysem, bakkalda da oyum. Şakacı ama hiç şakası olmayan bir tip!ELLE: O zaman gardırobunuzda en çok hangi parçalar ve renkler olduğunu söyler misiniz?N.K: Olmayan renk yok. Babet yok. Kürk yok. Gerisi… Her şeyden biraz biraz var.ELLE: Bu yaz en çok ne giyeceksiniz?N.K: Bilmem ki, öyle "sezonlarım" olmuyor benim. Tarzım yok. Birleşmez gibi duran parçaları birleştirmeyi çok seviyorum.ELLE: Boş vakitlerinizde neler yaparsınız? Mesela hiç boş durur musunuz?N.K: Hayatımda boşluk diye bir şey hiç olmadı. Geçenlerde hayatımda hiç "sıkıldım" kelimesini kullanmadığımı fark ettim. Hayat kısa, onu tatlı bir telaş içinde, sevdiklerimle, hayallerime doğru koşturarak geçirmek istiyorum.ELLE: Madem öyle, insan Nil Karaibrahimgil olunca İstanbul’un tadını istediği gibi çıkarabiliyor mu? İstediğiniz her yere gidebiliyor musunuz? Özlediğiniz şeyler var mı?N.K: Her yere gidiyorum. Geçenlerde, kafamda kapüşon, hızlı adımlarla Eminönü'nde yürüyordum. Bir satıcı, ben geçerken adımlarımın ritmini üzerine rap yaptı. "Nil mi diil mi,Nil mi dii mi …"ELLE: Hep kafanızda kapüşon gezmediğinize göre, evden çıkmanız, hazırlanmanız ne kadar sürüyor?N.K: Çok kısa. Çünkü saçlarımı taramam ve makyaj yapmam. Her seferinde ne kombinasyon yapayım diye vakit harcamam. İnsanın normal nabız zamanları da olmalı yoksa imajla-mimajla başa çıkamaz.ELLE: İkinci bir hayat yaşama şansınız olsa, hangi yeteneğe sahip olmak ya da hangi mesleği yapmakisterdiniz? Müzik dışında...NK: İçimi dışıma çıkarmanın sanatsal herhangi bir dışavurumu olabilir. Dans olabilir. Ah dans…ELLE: Şu anda nelerle ilgileniyorsunuz? Neler yapıyorsunuz?N.K: Şu anda yeni albümümü bitirmeye çalışıyorum. Kapağı, klibi, miksi, şusu, busu, süsü, püsü... "Kendisi" hazır. Evde zor bekliyorlar zaten.ELLE: Şimdiden bol şans! Hiç TV işi yaptınız mı? Teklif geldi mi?N.K: Teklif geldi. Televizyon pek sevmediğim ve önünde saatler harcadığım bir şey değil.ELLE: Her şeyi planlar mısınız? Bebek sahibi olmayı planlıyor musunuz? Yoksa bu da sürpriz mi olacak?N.K: Plana inanmıyorum. Akıp gitmeye inanıyorum. Bir gün bebek çıkarsa, ne mutlu bana.ELLE: Keşke bunu yapmasam dediğiniz bir şey var mı?N.K: Çok şükür yok.

Nil Karaibrahimgil Fotoğraflarını Görmek İçin TıklayınHaber ile ilgili metin girin!.
Yorumlar | 0
üye profil