Gençlik fotoğrafını paylaşan Cüneyt Arkın anlattığı hikayeyle sosyal medyayı salladı

83 yaşındaki usta oyuncu Cüneyt Arkın, 60'lı yıllarda çekilen bir fotoğrafını sosyal medya hesabından paylaştı. Gençlik yıllarına ait bu fotoğrafın hikayesini de anlatan Cüneyt Arkın, sosyal medyaya damga vurdu. 

Yayınlanma Tarihi: 30.04.2021 11:40
Değiştirme Tarihi: 30.04.2021 11:40
Gençlik fotoğrafını paylaşan Cüneyt Arkın anlattığı hikayeyle sosyal medyayı salladı

Yaptığı paylaşımlarla çoğu zaman konuşulan usta oyuncu Cüneyt Arkın, 1960'lı yıllarda çekilen bir fotoğrafını “İstanbul Bebek Koyu, 1960’lı yıllar…” notuyla paylaştı. Takipçileri Cüneyt Arkın’ın paylaşımına, “Büyük usta her zamanki gibi yakışıklı”, “Yok böyle bir karizma”, “Hayatı dolu dolu yaşayan efsane yıldız” ve “Seni çok seviyoruz” şeklinde yorumlarda bulundu.

Bu yorumlara kayıtsız kalmayan Cüneyt Artık, fotoğrafın yürek burkan hikayesini de uzun şekilde anlattı. Cüneyt Arkın şunları söyledi: 

* Bu paylaşımın altına ‘Çok iyi yaşadınız’ demişsiniz, öyle tabii. Anlatayım fotoğrafın çekildiği dönemi; fakülte yıllarımdı, hep çalıştım. İstanbul’da Tıp Fakültesi’nde okurken ilk iki yılımı Sirkeci’de bir otel odasını iki inşaat işçisiyle paylaşarak geçirdim. Ders zamanı okula gider, kalan zamanda da onlarla inşaatlarda çalışırdım. Bir yanda anatomi dersi, öte yanda inşaat işçiliği…

Haber ile ilgili metin girin!.

* Stajımı yaptıktan sonra az çok hasta tedavi edebilir duruma geldiğimde hocam Cihan Abaoğlu beni evlere hasta bakıcı olarak göndermeye başladı. Hastanın başında 24 saat bekleyip, acil durumda müdahale etmekti görevim. Fakat tabii yeri geldiğinde adamı tıraş da ediyordum, altını da temizliyordum.

“İLK PARAMLA FIRINA KOŞTUM”

* Ayda burs parası olarak 60 lira alırdım. Hasta bakıcı olarak bir eve gittiğim zaman ise günde 15 lira kazanıyordum ama ev sahiplerinin artık yemeklerini önüme koymaları çok ağrıma giderdi. İlk paramı aldığımda fırına koşup, paranın hepsiyle ekmek aldım. Çiğnemeden yuttum, patlayana kadar yedim. Sonunda da kustum.

* Ekmekleri görünce açlık korkumu yeniyor, huzur buluyordum. Yıllar sonra bile kaldığım otel odalarında baş ucumdaki komodinin üzerine bir somun ekmek koyar ancak ona bakarak uyuyabiliyordum.