19 EKİM ÇUKURCA

19 EKİM ÇUKURCA
Yayınlanma Tarihi: 19.10.2011 11:31 | Değiştirme Tarihi: 19.10.2011 16:29

Ayla Serdaroğlu son yazısında Çukurca basınını ve şehit haberlerimizi yorumluyor.

Daha yeni bir güne başlarken lanet okutan bir haber geldi.Çukurca’da bir çatışmada 26 şehit verdik. 18 de yaralı askerimiz var.  Rakamlar değişebillir, zaten söz konusu sayılar değil, canlar.Can, ruh, hayat, insan, genç. Bunlar size ne ifade ediyorsa, onlar gitti.Asker, polis olmaları bu şekilde ölümün kaderlerinde olduğunu göstermez ki.Daha dünkü pusuda Bitlis’te hayatını kaybeden polislerimize ve aralarında bir yavrunun da bulunduğu sivillerimize acımızı dile getiremeden, bugün de bir başkası.Kaderciyiz ve kaderde ölmek var. Elbette vatanımız için de ölürüz.Ama her gün, her gün de olmaz. Bunda bir anormallik olduğunu görmek de lazım.Durumu artık sosyal eşitsizlik ve hak aramak ile açıklamak da mümkün değil. Bunu savunanların da basiretlerinden şüphe etmek gerekir.Gerçekleşen düpedüz şerefsizlik ve terördür.Beğenmediğimiz hayvanlar bile ancak korkunca ve aç kalınca, o da ihtiyacını görecek kadarına, saldırırken, beyin-ahlak-vicdan özelliklerine sahip olması gereken insanın bu alçaklığı hangi amaçla açıklanabilir?Artık herkes gözünü açsın, bu saldırıların ardında bir ulvi amaç filan yok. Ezilmişlik, sosyal adaletsizlik de yok. Bu başka bir oyun, ticaret, para her neyse.Maalesef, biz de seyrediyoruz. İki gün ağlıyoruz, saygı duruşu yapıyoruz. Sonra yine normal hayatımıza dönüyoruz.Çünkü kodlamamız öyle yapılmış.Biz felaketleri normal karşılamak, küçük şeyleri de abartmak üzere yetiştirilmişiz.Büyük acılar karşısında derin bir kadercilik sergiler, kuyrukta iki dakika bekleyince sağa sola sataşmaya başlarız. Yemek az pişti diye karısını haşlama potansiyeline sahip adamlar, evlatlar sıra sıra giderken sadece “Vatan sağolsun” diyorlar.Tabii ki, vatan sağolsun, ama memleketimin gençleri de doya doya yaşasın, eğitim görsün, aile kursun, yeni evlatlar yetiştirsin, böyle böyle Türkiyem büyüsün.İlgili kurumları suçlamak ya da bilip bilmeden yargılamak bana düşmez. Ne askeri stratejiden anlarım, ne istihbarattan.Ama sade bir vatandaş olarak baktığımda,  terör saldırılarının ardı arkası gelmeyince, ben de soruyorum; Önlenebilir miydi?Bundan sonra ne olacak? Çözüm nedir?Şehit olan evlatların hepsi nurlar içinde yatsın. Ailelerine de sabırlar dilerim. Onlar bizim de kardeşimiz. Dualarımız sizlerle.