Bugün 14 Şubat. Tarihe yeni bir not düşülecek. Sevgililer günü olarak.

Sevgililer günü, İlk olarak Ortaçağ’da Roma Katolik Kilisesinin inancına göre Valentine isminde bir din adamının adına ilan edilen bir bayram günü olarak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle bazı toplumlarda Aziz Valentine  günü olarak da bilinir.

1381 tarihli Parlement of Foules adlı kitaba göre, Fransa ve İngiltere’de 14 Şubat geleneksel olarak kuşların çiftleşme günü olarak bilinmekteydi.

Günümüzde ise iyimser bir tahminle sevgiyi söylemeyi hep yarınlara ertelediğimizden, daha gerçekçi olmak gerekirse sistemin tüketimi bir günlüğüne de olsa arttırma isteğiyle her 14 Şubat sevgililer günü olarak kutlanmakta.

Bugün, Kimi sevgilisine yapacağı sürprizi hala bulamamanın telaşıyla dostlarının yardımına ihtiyaç duyacak.
Bazıları karşılanamayan beklentiler sonucu hayal kırıklığına uğrayacak.

Evli olanlar,  çoğunlukla da kadınlar “artık sevgili değil miyiz?” diye soracak. Cevabını bildiği halde ”sen benim tek sevgilimsin” sözleriyle teselli bulacak…

Sokaktaki satıcı yan yana gördüğü çiftlerin ellerine sevgililer günü anısına bir demet gül tutuşturacak,
Kemancı yeter ki gel bana senede bir gün şarkısını çalıp söylerken hiç gelmeyen sevgilisini hatırlayacak,
Şairler bugünde iş başında olacak ve hiç yaşanmayan aşklara şiirler yazacak.
Modern dünyamızın yalnızlaştırdığı insancıklar sanal oyunlarıyla hiç tanımadıklarına sevgilisiymiş gibi yapacak istedikleri cevabı alamayınca da escape tuşuna basacak.

Kadehler daha nice 14 Şubatlarda birlikte olma temennileriyle dolup boşalacak, Pek çoğunun yanında seneye 14 Şubat’ta kim bilir kimler olacak.

Gazeteler ilk sayfalarında sevgililer günü haberlerini verirken üçüncü sayfalar yeni namus cinayetleriyle dolacak.

Cep telefonlarımıza, sevgililer gününü şurada kutlayın, buradan indirimli alışveriş yapın, şu sürprizle sevgilinizi mutlu edin diyen mesajlar yağacak.

Bazıları sevgililerine hiç uğraşmadan hazır mesajlar atacak.

Hadi bir hazır mesajda benden olsun:

Güneşin doğduğu da bir gerçek battığı da... Kalbimin attığı da bir gerçek, günün bittiği de... Ne çıkar tüm gerçekleri saysak tek tek. Seni seviyorum, işte o en büyük gerçek...

Özel günlerin dayatmalarına inanmayan biriyim ben. Buna rağmen koşun sevgililerinize, sevdiklerinize. Baş başa bir akşam yemeğinde, kalabalık dost sohbetinde kutlayın bu günü gönlünüzce.

Ama yalnız bu gün değil hissettiğiniz her gün sevginizi söylemekte cimri olmayın bence.

Tüm sevgililere sevgilerle. Bu haftada Behçet Necatigil’in güzel bir şiiriyle bitirelim yazıyı yine:

SEVGİLERDE

Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.

Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.

Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telâşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.

Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vaktiniz olmadı.