Benden söylemesi…

 

Bu bir 14 Şubat hikayesi:

 

Ancak hikayenin kahramanı ben değilim… Çünkü “karşı cinste aradığınız özellikler” listem dağları aştığından, en güzeli uzak durmak bu işlerden diye düşünüp, hiç bulaşmıyorum… En doğrusu öyle değil mi?

 

Yani anlayacağınız; benden umut yok! Ama ne varki bu durum 14 Şubat ile ilgili yazı yazmama engel olamadı, çünkü;

14 Şubat’ a, dolaylı da olsa bir son dakika dahil olma planım gelişti…

Nasıl gururluyum bu konuda, anlatamam…

 

Ne mi bu plan: Çok sevdiğim ve Beverly Hills Chamber of Commerce (Beverly Hills Ticaret Birliği)nde beraber çalıştığımız Sef Thomas Keller’in muhteşem yeni restoranı “Bouchon” da “Valentines Day” için özel hazırlanan menüyü tatmaya gideceğiz; arkadaşım Elizabeth Stone ve ben…

 

Süper değil mi… Daha ne olsun, diyor insan…

 

Buraya kadar herşey güzel ama ben: Aman....şimdi bir sürü uğraş, diye hayıflanıyorum kendi

kendime…

 

İşin yoksa kaç saat otur hazırlan…

 

Üstelik ne için…

 

Şimdi, diyorum, her yer tıklım tıklım kalabalıktır… Ne kuaförde, ne orda ne burda, nefes alınmıyordur… Herkeste bir telaş, bir koşturmaca… Kıyamet kopuyordur etrafta…

 

Arabamda yoldayım, kafamdan bunlar geçiyor…

 

Sürekli: ”Gıcık oluyorum şu 14 Şubata” diyorum içimden, hatta bazen de sesli söylüyorum…

 

Derken ilk durağım: Tırnak salonum.

 

İçeri bir giriyorum ki; etraf bir tenha bir tenha…Varsa yoksa 7-8 kişi, koskoca salonda…

 

”Allah Allah”… ”Saat erken daha heralde” diye geçiriyorum içimden…

 

Bir sonraki durağım Kuaför salonu…

 

“Çat kapı geldim, şimdi kaç kişi beklerim artık” diye geçerken aklımdan, bu sefer de orası

bomboş!

 

5 kişi ya var ya yok…

 

E, hani nerede bütün bu bayanlar?

 

Kimse sevgililer gününde, sevgilisiyle gideceği akşam yemeği için hazırlanmıyor mu?

 

Herkes fönsüz saçlarla mı gidecek…

 

Bir ben mi özendim bu kadar… Üstelik sevgilim bile yok!

 

Sonuç olarak saptamam:

 

Bu sene bekarlık oranında bir artış var!

 

Artık sebebi nedir bilmiyorum ama gözlemlerime dayalı olarak durum kesin böyle…

 

Peki akşam ki ortam nasıldı, diyeceksiniz: Süperdi!

 

Şef Thomas Keller’e tadina doyamadan yediğim muhteşem Fransız yemeklerine teşekkür ettiğim kadar, restoranını çoğu yerde gördügümüz, klişeleşmiş Sevgililer günü süsleriyle donatmadığı içinde teşekkür ediyorum…

 

Tabi ki aralarda berelerde, bir iki masa, mutlu çiftler vardı, yok değil… Ama çoğunluk arkadaş

gruplarıydı, yani ben söyleyeyim…

 

Acaba, bu sene 14 Şubat out falan mı oldu da benim haberim yok… Halbuki bütün in’ leri ve out’ları en iyi ben bilirim…

 

Bu takılmalarımın hepsi bir tarafa, aman out olmasın… Ne olursa olsun yinede güzel…

 

Sevgiyi, iyi niyeti, paylaşımı kutlamak her zaman, her şekilde güzel…

 

14 Şubat'ta buna azıcık bile bir katkı yapıyorsa ne kadar güzel…

 

Herkese sonsuz sevgiler…